“Peygamber Çiçeği”nde bir işçinin yaşamına, aile düzenine belli önyargılardan uzak, yüreklice ve gözlemlerinden ödün vermeden bakıyor, öyle veriyor Mustafa Balel. Değişik, gerçekçi bir eleştiri getiriyor. 

     Fotoroman okuyan, ‘artiz’lerin şişirilmiş yapay yanlarıyla oyalanan, gözleri küllenen bazı işçi ailelerine ve benzer aymazlıklar içinde sıkıntılı yaşamlarını sürdüren bazı çevrelere böyle romanları okutabilsek ne iyi olur. Hiç olmazsa neyin ne olduğunu bilerek, bildiklerine de bir şeyler ekleyerek, gözleri açık katlanırlar sıkıntılarına Sefer gibiler. Sıkıntılarını daha da artıracak davranışlar içine girmek yerine, yaşamlarını daha da güzelleştirecek, sıkıntılarını daha da azaltacak arayışlar ortamına girerler…”

                                                                                                  Behiç DUYGULU
                                                                                          Somut,  8 Temmuz 1983